با روی کار آمدن دونالد ترامپ در ایالات متحده و اتخاذ سیاست «اول آمریکا»، بسیاری از کشورها به ویژه متحدان سنتی آمریکا به بازنگری در روابط خود با واشنگتن پرداختند. تایوان، که به عنوان یکی از مهم‌ترین قطب‌های فناوری و تولید نیمه‌هادی در جهان شناخته می‌شود، نیز از این قاعده مستثنی نبود.

یکی از تصمیمات مهمی که در این دوران اتخاذ شد، سرمایه‌گذاری هنگفت شرکت تایوانی TSMC در ایالات متحده بود. این شرکت که بزرگ‌ترین تولیدکننده نیمه‌هادی در جهان محسوب می‌شود، تصمیم گرفت تا با احداث کارخانه‌های جدید در خاک آمریکا، جایگاه خود را در این کشور تقویت کند. اما این اقدام، پرسش‌هایی جدی را درباره میزان وابستگی تایوان به ایالات متحده و همچنین پیامدهای احتمالی این وابستگی برای امنیت ملی تایوان برانگیخت.

چالش‌های سیاست ترامپ برای تایوان

سیاست‌های ترامپ بر مبنای افزایش تولید داخلی آمریکا و کاهش وابستگی به واردات از کشورهای دیگر، حتی متحدانش، بنا شده بود. این سیاست‌ها نگرانی‌هایی را در تایوان به وجود آورد. برخی تحلیلگران معتقد بودند که نزدیکی بیش از حد تایوان به آمریکا، ممکن است این کشور را در معرض فشارهای اقتصادی و حتی سیاسی قرار دهد. از سوی دیگر، فروش تجهیزات و سرمایه‌گذاری تایوانی‌ها در آمریکا، این سؤال را مطرح کرد که آیا این وابستگی به سود تایوان خواهد بود یا اینکه در بلندمدت، موقعیت این کشور را تضعیف خواهد کرد؟

علاوه بر این، اتخاذ سیاست‌های خصمانه علیه چین از سوی ترامپ نیز بر وضعیت تایوان تأثیرگذار بود. ترامپ بارها چین را به اقدامات اقتصادی ناعادلانه متهم کرد و جنگ تجاری میان دو کشور را شدت بخشید. از آنجا که تایوان از نظر اقتصادی و تجاری ارتباط نزدیکی با چین دارد، تشدید تنش‌های میان واشنگتن و پکن می‌توانست پیامدهای غیرمنتظره‌ای برای تایوان داشته باشد.

امنیت تایوان در سایه تغییرات سیاست خارجی آمریکا

یکی از مهم‌ترین نگرانی‌های تایوان، میزان پایبندی آمریکا به حمایت از این کشور در برابر تهدیدات چین بود. جنگ اوکراین نیز به عنوان معیاری برای ارزیابی میزان تعهد آمریکا به متحدانش در نظر گرفته شد. برخی تحلیلگران تایوانی استدلال کردند که اگر ایالات متحده حاضر نشود به طور مستقیم در برابر روسیه از اوکراین حمایت نظامی کند، احتمال اینکه در صورت حمله چین، از تایوان نیز دفاع کند، کاهش می‌یابد.

در این میان، اظهارات مقامات آمریکایی درباره افزایش بودجه نظامی تایوان و تشویق این کشور به تقویت توان دفاعی خود، این پیام را منتقل می‌کرد که تایوان باید بیشتر بر توان داخلی خود متکی باشد. در عین حال، رسانه‌های اجتماعی تایوان نیز مملو از بحث‌هایی درباره میزان اتکای این کشور به واشنگتن و ضرورت داشتن یک استراتژی مستقل‌تر در حوزه دفاعی بودند.

آینده روابط تایوان و آمریکا

با پایان دوران ترامپ و آغاز ریاست‌جمهوری بایدن، سیاست‌های آمریکا تا حدودی تغییر کرد، اما بسیاری از روندهایی که در دوره ترامپ آغاز شده بودند، ادامه یافتند. حمایت از تولید داخلی، محدود کردن صادرات فناوری‌های حساس به چین و تأکید بر همکاری‌های دوجانبه با تایوان همچنان در دستور کار واشنگتن قرار دارد.

با این حال، تجربه دوران ترامپ به تایوان نشان داد که روابط بین‌المللی بیش از آنکه بر اساس تعهدات سنتی و دوستی‌های دیرینه شکل بگیرد، تابعی از منافع ملی است. این واقعیت، تایوان را بر آن داشت تا استراتژی‌های خود را برای مواجهه با آینده‌ای نامطمئن تنظیم کند، جایی که ممکن است آمریکا بیش از هر زمان دیگری به منافع خود توجه کند، حتی اگر این به معنای تغییر در سیاست‌هایش نسبت به تایوان باشد.