هشدار به غزه؛ منطق اشغال به‌جای منطق مذاکره
در شرایطی که نوار غزه زیر آوار جنگ و محاصره نفس می‌کشد، اسرائیل تهدیدی تازه را به زبان آورده است: اگر گروگان‌ها آزاد نشوند، بخشی از غزه به خاک اسرائیل الحاق خواهد شد. این تهدید، که از سوی وزیر دفاع اسرائیل بیان شده، نه فقط ادامه‌ای از سیاست‌های تهاجمی این رژیم است، بلکه نشانه‌ای است از گذار کامل از دیپلماسی به منطق اشغال.
ماجرا از آنجا آغاز شد که مذاکرات چندمرحله‌ای برای آزادی گروگان‌ها و برقراری آتش‌بس، با کارشکنی و تغییر شروط از سوی اسرائیل متوقف شد. حالا، به‌جای تلاش برای احیای آن مسیر، اسرائیل آشکارا می‌گوید در صورت عدم آزادی گروگان‌ها، مناطقی را «تخلیه» کرده و تحت کنترل «دائم» خود درمی‌آورد. چنین ادبیاتی، چیزی جز اعلام صریح برنامه پاکسازی قومی و اشغال رسمی سرزمین نیست.
در پشت این تهدید، واقعیتی تلخ نهفته است: بیش از ۵۰۰ فلسطینی طی روزهای اخیر کشته شده‌اند. اسرائیل با تداوم بمباران، عملاً نوار غزه را به زمین سوخته‌ای تبدیل کرده و حالا گام بعدی را در قالب «مناطق امنیتی» و «تحت کنترل دائم» برمی‌دارد. این مناطق امنیتی، در واقع نقشه‌ای برای تغییر ترکیب جمعیتی غزه است؛ طرحی که پیش از این نیز به‌صورت غیررسمی پیگیری شده و اکنون در حال علنی شدن است.
نکته خطرناک‌تر، سخنان وزیر دفاع درباره انتقال داوطلبانه ساکنان غزه به جنوب و خروج از منطقه است. این همان طرحی است که ترامپ هم در گذشته مطرح کرده بود: تبدیل غزه به یک منطقه توریستی، بدون سکنه‌ی فلسطینی. جامعه جهانی این طرح را محکوم کرده، اما به نظر می‌رسد برخی بازیگران کلیدی، عملاً از آن حمایت می‌کنند یا حداقل مانع آن نمی‌شوند.
اسرائیل می‌کوشد مقاومت فلسطینیان را بهانه‌ای برای اشغال بیشتر قلمداد کند، درحالی‌که خود از تحقق توافق اولیه آتش‌بس شانه خالی کرده است. اگر گروگان‌ها آزاد نشوند، پاسخ آن باید دیپلماتیک، حقوقی و در چهارچوب میانجی‌گری باشد، نه از طریق تهدید به اشغال و کوچ اجباری. سکوت در برابر این تهدید، یعنی مشروعیت‌بخشی به نوعی از سیاست‌ورزی که اشغال را ابزار چانه‌زنی سیاسی می‌بیند.
در نهایت، این بحران نه صرفاً درباره غزه، بلکه درباره آینده نظم بین‌المللی است. اگر تهدید به اشغال، به‌جای گفتگو و عدالت، به روشی پذیرفته‌شده تبدیل شود، دیگر هیچ سرزمینی در امان نخواهد بود. جهان باید تصمیم بگیرد که آیا می‌خواهد در برابر چنین سیاست‌هایی بایستد، یا اینکه با بی‌عملی، راه را برای تکرار آن در جای‌جای دیگر دنیا هموار کند.